Ineens was ik hetero

Als partner van een transgender..

..heb ik zo mijn eigen unieke belevingswereld. Ik heb in de loop van de tijd verassende ontdekkingen gedaan. Opvallend bijvoorbeeld hoe het leven van een lesbisch stel significant anders is als dat van een hetero koppel.  Toen mijn vrouw, mijn man werd ging er een hele nieuwe wereld voor mij open.

LGBT nog niet zo geaccepteerd als we denken.

Zoals een vriendin van me al eens schreef in een artikel “Elke dag uit de kast”; als homo of lesbienne bestaat een gemiddelde dag uit een of meerdere coming outs en kom je eigenlijk nooit helemaal los van het homo of lesbienne zijn. Men denkt dat we ons anno 2016 in een heel tolerante samenleving bewegen, de ervaring leert mij iets totaal anders. Ogenschijnlijk onschuldige zaken als hand in hand over straat te lopen is , of elkaar in het openbaar een kuis kusje te geven zijn nog steeds en no-go. Priemende blikken, gefluister en elkaar aanstotende mensen, niets is ons vreemd.

Je leert er mee omgaan hoor, het wordt tweede natuur, maar vergis je niet, geaccepteerd is het lesbische leven in Nederland nog steeds niet! 

We waren al ruim 20 jaar samen toen mijn man zijn transitie startte en het lesbisch zijn was een deel van ons leven. Gedurende dit proces brak ook het moment aan dat we ons naar buiten toe gingen presenteren als man en vrouw. Langzaam maar zeker begonnen we in het openbaar hand in hand te lopen en als een verliefd stelletje van middelbare leeftijd, maakten we ons ook regelmatig schuldig aan het uitwisselen van een vluchtig kusje en een lekkere knuffel in het openbaar!!!

Iets wat als lesbisch koppel ondenkbaar was. We vonden het dan ook erg spannend om dit nu wel te doen en hielden de omgeving nauwlettend in de gaten. Vreemd genoeg leek niemand er van op te kijken. Geen afkeurende blikken, geen gesmoes, geen opmerkingen… 

We waren mainstream, vielen niet meer op in de massa. 

Dan plots het besef; we zijn niet langer lesbisch, we zijn hetero! Gek genoeg is dat dan ineens toch wel een dingetje.

Mijn hele volwassen leven, ons hele leven samen werden we in het hokje “lesbisch” geplaatst. Zoals ik al zei, het wordt tweede natuur, je leeft het, maar je identificeert je er ook mee. Ineens pas je niet meer in dat hokje. Verwarrend voor jezelf en voor de buitenwereld. Niet zo heel vreemd dan ook, dat hier vragen over komen en antwoord geven kan ook best ingewikkeld zijn. Ga het maar uitleggen: “ja we hebben 20 jaar als lesbisch koppel geleefd en nee ik ga niet bij mijn man weg, ik hou van hem!”

En ineens is alles anders!

Je aanzien veranderd, je presentatie veranderd, sommige dingen kunnen niet meer en andere worden ineens vanzelfsprekend. Welke dingen, zal ik op een later moment allemaal uitgebreid bespreken. Ik kan je alvast beloven dat je er niet aan denkt als het je niet zelf is overkomen. Probeer je het eens voor te stellen, of misschien heb je het zelf of in je omgeving al meegemaakt. Wellicht is het bij jou precies andersom gegaan en ben je van een hetero koppel ineens lesbisch of homo. Ik heb het niet over je seksuele voorkeur, maar de manier waarop de maatschappij je classificeert (want dat is nog een verschil).

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *